Θεανώ Γιαννέζη, Εικαστικός Καλλιτέχνης


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ, 2018

Ζωγραφίζει, σχεδιάζει, χαρτοκόβει, παίζει μπάσο και έχει πάθος με ό, τι καταπιάνεται σαν γνήσια εικαστικός.

Καθώς με ξεναγεί στο ατελιέ της, παρατηρώ την αφοσίωση που δείχνει για το μελλοντικό της έργο, ακουμπώντας το κοπίδι πολύ προσεκτικά στα σχέδια του χαρτιού.

Είναι ωραία να περιτριγυρίζεις το σπίτι της Θεανώς, ειδικά αν είσαι παιδί των 90s και σε συγκινούν οι αναμνήσεις. Το View-Master στη βιβλιοθήκη της είναι μια από τις αναμνήσεις που με έκανε να νοσταλγήσω τα παιδικά μου χρόνια.

Στο βάθος το πικάπ έπαιζε Superfly από Curtis Mayfield, λίγο πιο πέρα η Froggy, η πιο υπερήφανη γάτα που έχω γνωρίσει ποτέ και αγαπημένη συγκάτοικος της Θεανώς, κοιτούσε υποτιμητικά σε αυτό που θα συνέβαινε.

Το κορίτσι που άλλοτε βρίσκεται σε αδράνεια και άλλοτε δημιουργεί, αυτή που το πρωί ζωγραφίζει και το βράδυ παίζει μπάσο στους Craang και σύντομα θα την βρεις στους Seasick Surf, η πτυχιούχος Καλών Τεχνών, η «Theanogi» όπως θα την γνωρίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πόζαρε με φαντασία και απέραντο υποκριτικό ταλέντο στο φακό του Δημήτρη Ανδρίτσου.

«Το σαλόνι» αποκάλυψε ότι είναι ένα από τα μέρη όπου συχνά κρύβεται. Όπως η ίδια λέει, «Εκεί θα αράξω για να ηρεμήσω, με μουσικούλα, τσάι και συμπάθεια». Αυτό ξέχασα να σου πω, ότι είναι πολύ συμπαθής, φιλόξενη και διαχυτική. Χαρακτηριστικά που ομορφαίνουν μια τόσο ταλαντούχα νεαρή.

Επιστρέφω στην κρυψώνα της. Μιας και δυσκολεύεται να διαλέξει μόνο ένα μέρος, εναποθέτει αυτή τη δυσκολία της, στην μανία της για εσωτερικές διαρρυθμίσεις στο χώρο.

Διακρίνει κανείς αμέσως το ακόρεστο πάθος της για συλλογή, καθώς σε κάθε γωνιά του σπιτιού της θα βρεις ασήμαντα άψυχα και μη αντικείμενα. Ωστόσο, δεν είναι. Δεν είναι ασήμαντα. Είναι η τέχνη της. Έτσι, όπως μόνο αυτή, μετατρέπει σε τέχνη και στο αποδεικνύουν οι φωτογραφίες.

Τα πιο αγαπημένα της, τα έχει κρυμμένα καλά. Ένα μικρό μπουκαλάκι με το άρωμα της γιαγιά της, αλλά και το ψαλιδάκι με το οποίο της έμαθε να ράβει.

Μακάρι οι ψυχές να έχουν ύπαρξη, και η αγαπημένη της γιαγιά να της δίνει έμπνευση για περισσότερα έργα, όπως το τελευταίο της με τίτλο «Eve».

της Δήμητρας Δημητρίου